blog.luniewski.eu O polityce lekkim piórem pisanie

Obiecałem sobie, że na blogu nie będzie już notek o Kościele. Każdy niech sobie wierzy w co zechce, mi nic do tego. Ja jestem niewierzący i na co dzień kompletnie mnie religia nie obchodzi. Całkowita obojętność, na krzyże nie pluję, Koranu nie podpalam, nie wnikam, jakie nakazy dostają wierzący w kościołach. Gdy Kościół decyduje się jednak ingerować w moje życie, sprawa staje się niemal honorowa.

Ostatnio nawet w pewien sposób zacząłem doceniać księży, bo już całkiem dawno nikt nie grzmiał z ambony, jak ma być urządzona ultra katolicka Polska. Nawet jeżeli dawali wytyczne, to optymistycznie zakładam, że tylko wiernym i tylko w kościołach, co automatycznie wykluczało mnie z adresatów. Każda polityka tolerancji musi się kiedyś zakończyć, więc i tym razem zostałem uraczony wskazówkami dotyczącymi mojego życia.

Gdyby były to tylko wskazówki (zrób tak a tak bo spłoniesz w piekle poganinie!) to nawet bym się nie zastanawiał o co chodzi, to ich prawo nawracać kogo się da. Oprócz wskazówek dostajemy też jednak apel o działania, które dotkną wszystkich, nie tylko katolików. I w tym momencie „pałka się przegięła”. Apel Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości ma na celu przekonanie władz, że pić nikt nie będzie. Alkohol najlepiej zbanować. Każdemu.

Biskupi wystrzelili ze swoimi pomysłami na uczynienie Polski krajem bez procentów. Proponują ograniczenie ilości miejsc gdzie można kupić małe jasne (a czasem duże czyste), alkohol wyrzucić ze stacji benzynowych, a także zakazać sprzedaży szatana w butelce pomiędzy 22:00 a 08:00 rano. Zastanówmy się krótko nad pomysłami i ich uzasadnieniem.

Założenia mają szczytne oczywiście, też bym chciał, żeby dzieciaki z osiedla nie katowały Amareny nad rzeką. Chciałbym, aby pijani dżentelmeni nie zatruwali mojej przestrzeni życiowej. Wolałbym, aby nawaleni bohaterowie nie lali żon do nieprzytomności. Na boga, nie w taki sposób!

Zespół Episkopatu nie zna się na zarządzaniu państwem, więc niczym aktywny laik uderza z grubej rury i bez pomysłu: jeżeli jest 5 sklepów monopolowych i kupuje tam 5 osób, zamknijmy 4 sklepy, pić będzie tylko jedna osoba. Słysząc takie rozumowanie można nabawić się migreny. Cóż da ograniczenie ilości punktów? Większy zysk dla tych, które pozostaną. Nie jest problemem wyskoczyć po piwko choćby do centrum miasta. Czy to powstrzyma kogoś przed kupnem „dubeltówki”? Zdecydowanie nie.

Likwidacja alkoholu na stacjach benzynowych usunie tylko ten produkt na noc, kto w dzień kupuje piwo na stacji, przepłacając? Jeżeli dodamy do tego zakaz sprzedaży w nocy, wyłania się nawet jakiś zamysł: alkohol tylko w dzień i w kilku miejscach. Oczywiście nic to nie da, ale dla biskupów będzie to sukces: hej, nikt nie kupuje w nocy i jest dalej do sklepu, liczba pijących musi spaść! W dodatku może wzrosnąć liczba wypadków samochodowych: ktoś, kto w trakcie imprezy wychodził do monopola pod blokiem po flaszkę, teraz będzie wsiadał za kółko, żeby pojechać do monopola na innym osiedlu. Zastanawiam się, czy w tym zespole są jacyś specjaliści, czy też trafiają tam ludzie z łapanki.

Na razie ja wyciągam jeden wniosek: nie łączy mnie nic z Kościołem, ale dostałem przez niego bana na alkohol w nocy i muszę robić zapasy za dnia. Skuteczność zerowa, ale spójrzmy na argumentację.

„Spożywanie alkoholu to główna przyczyna śmierci i długotrwałego kalectwa”. Nie mam pojęcia skąd takie dane, aczkolwiek ja zatrucia etanolem nie stawiam na pierwszym miejscu w Polsce pod względem liczby zgonów. Podobnie z kalectwem, bardziej obstawiam wypadki samochodowe, ale może faktycznie to piwo jest najgroźniejsze. Zaczynam się bać kandyzowanych wiśni w likierze. Choć w to, że to główne źródło przemocy w rodzinie, mogę uwierzyć. Faktycznie możliwe, że najczęściej mąż bije żonę po kilku flaszkach, a nie na trzeźwo.

Zachęta Kościoła do abstynencji często wzbudza kontrowersje i sprzeciw. Wynika to z niezrozumienia, czym jest abstynencja i jak wielką wartość niesie. W wymiarze religijnym abstynencja jest wynagrodzeniem Bogu za grzechy związane z alkoholizmem. W wymiarze duchowym abstynencja odkrywa przed nami nowe możliwości i życiowe szanse, dzięki czemu stajemy się dojrzalszymi ludźmi. Abstynencja pozwala nam przezwyciężać egoizm i podejmować troskę o bliźnich. Jest też znakiem sprzeciwu wobec towarzyskiego przymusu picia, a zatem również jasnym przykładem dla innych.

Abstynentem nie jestem, więc czego dowiaduję się o sobie? Nie rozumiem co to ta abstynencja jest, nie odkrywam swoich życiowych szans(?), jestem niedojrzałym egoistą mającym gdzieś bliźnich. A dlaczego piję? Bo to towarzyski przymus, nie chcem, ale muszem. W zasadzie nie za bardzo wiem jak to skomentować. To, że lubię czasem wypić dobre piwo (Pilsner Urquell ftw!) lub dwa, czyni widocznie ze mnie świnię bez skrupułów. Co smutne, nie twierdzą tak nawiedzeni pastorzy rodem z USA, ale wykształceni duchowni z Europy.

Gdyby ten list adresowany był tylko do wierzących i miał formę apelu do nich, aby powstrzymali się od kupowania alkoholu – nie ma problemu. W swoim gronie róbcie co chcecie, ja nie mam prawa ingerować. W drugą stronę jednak to nie działa. A szkoda. Mam nadzieję, że to tylko wyskok tego zespołu, a nie oficjalne stanowisko całego Kościoła.

Kościół nie ma wielkich tendencji reformatorskich. Od wieków zakaz trzyma się najlepiej. A co dzisiaj możemy zrobić z alkoholizmem? Wysokie kary i odbieranie licencji na sprzedaż alkoholu za jego upłynnianie nieletnim. Likwidacja zasiłków dla alkoholików, którzy i tak je przepijają. Przymusowe leczenie dla takich delikwentów + prace, dzięki którym zarobią oni na swoje terapie. Kampanie społeczne, odpowiedzialne podejście producentów do reklamy i sponsoringu np. imprez sportowych. W sądach zaprzestanie traktowania upojenia alkoholowego jako okoliczności łagodzącej dla sprawców przestępstw, a uczynienie z tego dodatkowej kary.

Jest mnóstwo sposobów na walkę z alkoholizmem, nie tylko wśród ateistów. Kościół jednak tnie równo z trawą nie tylko swoich, ale wszystkich. Jeżeli chce zajmować się polityką, niech to robi przez PiS albo LPR, wtedy będziemy dyskutować na gruncie polityki. Jeżeli jednak chce formować na swoją modłę nawet ateistów, sam wyciąga przed bykiem czerwoną płachtę. Całkowicie niepotrzebnie.